Stress is van grote invloed op jouw Hashimoto. Ik vind dat het aanpakken van chronische stress de belangrijkste pijler in al je gezondheidsinspanningen zou moeten zijn. In dit blog lees je waarom.

 

“If you really knew what was happening to your body when you are stressed, you would freak out!” - Dr. Mark Hyman MD

 

Iedere dag productief zijn en het ‘lekker’ druk hebben lijkt tegenwoordig hoger gewaardeerd te worden dan tijd nemen voor jezelf, relaxen of lummelen. Als je een willekeurig iemand vraagt hoe het met ze gaat, is het standaard antwoord: “Ja goed hoor, druk druk druk.”

We hollen met z’n allen fanatiek mee in de ratrace van het leven en overspoelen onze hersenen van ‘s ochtends vroeg tot ‘s avonds laat met informatie. Onze agenda’s puilen uit en om wat tijd te besparen, warmen we aan het eind van de dag een kant-en-klaarmaaltijd op om daarna met een glas wijn op de bank ploffen. Even ontspannen bij de tv. Herkenbaar?

In deze overprikkelde toestand hoeft er maar iets tegen te zitten en we voelen ons gestrest. Maar wat is nu precies stress? En waarom is stress een van de grootste oorzaken van jouw trage schildklier?

 

Wat is stress?

Bij het woord stress denken veel mensen aan een burn-out, maar de definitie van stress is veel breder. Stress is een chemisch proces in je lichaam, dat je lichaam helpt zich aan te passen aan zijn omgeving. Stress helpt je om in spannende of gevaarlijke situaties sneller en efficiënter te handelen, waardoor je kunt overleven.

De stressreactie stamt nog uit de oertijd. Om een confrontatie met een sabeltandtijger te overleven, moesten we alert en pijlsnel kunnen reageren. Het was een kwestie van leven of dood. Dankzij stress konden wij in deze vecht of vlucht stand instinctief handelen en overleven. Zodra het gevaar geweken was, keerde ons lichaam terug in de rust en verteer stand en kon het lichaam herstellen en bijkomen.

stress

Vandaag de dag is de levensbedreigende sabeltandtijger vervangen door andere stressvolle situaties. Een ruzie met een partner, deadlines op het werk, financiële zorgen, verdriet, een negatief zelfbeeld, maar ook een voedselintolerantie of ontstekingen in het lichaam.

En alhoewel de meeste zaken niet levensbedreigend zijn, reageert ons lichaam wél iedere keer met dezelfde lichamelijke, chemische reactie uit de oertijd. Hierdoor staan we continu in de vecht of vlucht stand en keren we nog maar weinig terug naar de rust en verteer stand. En dit sloopt onze gezondheid én gezonde schildklierwerking.

 

Hoe werkt stress?

Stress is een chemisch proces, waarin stresshormonen de hoofdrol spelen. De aanmaak van deze stresshormonen gebeurt in de bijnieren en wordt aangestuurd door de hypothalamus en hypofyse in de hersenen. Het geheel van de aansturing van een hormoonorgaan, de aanmaak van hormonen en de terugkoppeling naar de hersenen noemen we een hormoon-as. Er bestaan drie van dit soort assen:

  • De HPA-as regelt de Adrenals, de bijnieren, en reguleert stress.
  • De HPT-as regelt de Thyroid, de schildklier, en reguleert de aanmaak van schildklierhormoon.
  • De HPG-as regelt de Gonaden, de geslachtsorganen, en reguleert de aanmaak van geslachtshormonen.

Deze drie assen kunnen niet alle drie tegelijk efficiënt werken. Noodzaak bepaalt welke as actief is en omdat de stress-as actief is bij gevaar zul je begrijpen dat deze as ALTIJD voorrang krijgt op de andere assen.

 

Wist jij dat adrenaline net als schildklierhormoon gemaakt is van tyrosine? Drie keer raden waar je tyrosine voorraad het eerst voor wordt gebruikt …

 

 

De stress-as

Een stressreactie begint meestal met een extern signaal van mogelijk gevaar vanuit je zenuwstelsel. Je zintuigen hebben iets waargenomen dat waarschijnlijk niet pluis is. De hypothalamus stuurt direct via het centrale zenuwstelsel een signaal naar de bijnieren met het verzoek om adrenaline aan te maken.

Adrenaline zet de vecht- of vluchtmodus aan o.a. door de bloedsuikerspiegel, bloeddruk, hartslag en ademhaling te verhogen. Tegelijkertijd worden de bloedvaten in de spieren verwijdt zodat er meer zuurstof en brandstof naartoe kan. De bloedvaten naar de organen worden vernauwd, zodat de processen aldaar op een lager pitje gaan draaien. Zo blijft er meer brandstof en zuurstof over voor de spieren. Adrenaline werkt snel, maar kort. Cortisol neemt het daarna over.

 

Gevolgen van stress voor schildklierwerking

En met de komst van cortisol in je bloed veranderen er nog een aantal zaken, die van directe invloed zijn op jouw schildklierwerking.

  1. Omzetting T4 naar rT3 i.p.v. T3: T4 wordt o.a. in je lever omgezet in de bruikbare vorm T3. Met behulp van T3 maken je cellen energie aan, oftewel ATP. Dit aerobe proces, wat mét zuurstof betekent, is bewerkelijk, maar levert veel energie op. Bij gevaar is dit proces te traag en daarom schakelt je lichaam over op een anaerobe energie-aanmaak. Bij deze omschakeling van aerobe naar anaerobe energie-aanmaak wordt T4 omgezet in Reverse T3 (rT3) met tegengestelde werking. De rT3 houdt de T3-receptoren op de cellen bezet, waardoor er minder T3 de cellen in. Wanneer er in verhouding teveel rT3 in het bloed aanwezig is, kunnen de cellen niet meer voldoende energie aanmaken om zichzelf te onderhouden en ontstaan er hypothyreoïde klachten.
  2. Cellen worden ongevoeliger voor T3
    Tijdens een stressreactie maakt je lichaam ontstekingsbevorderende cytokines aan. En deze cytokines maken de T3 receptoren op je cellen minder gevoelig, waardoor er nóg minder T3 je cellen in kan. Goede T3 bloedwaarden zijn bij stress helaas geen bewijs voor voldoende T3 in je cellen!
  3. Minder vrije T4 en vrije T3
    Chronische stress kan ervoor zorgen dat je lever oestrogeen minder goed afbreekt, waardoor het overschot oestrogeen wordt ingezet als transportmiddel voor jouw schildklierhormonen. Hierdoor krijg je meer gebonden schildklierhormonen en is er minder vrije T4 en vrije T3 beschikbaar. Alleen vrije schildklier hormonen zijn bruikbaar voor je cellen.
  4. Verhoogde doorlaatbaarheid darm
    Stress heeft een grote invloed op je darmwerking en je darm zelf. Cortisol verhoogt de doorlaatbaarheid van je darmwand, waardoor er meer ongewenste stoffen vanuit je darm je bloedbaan kunnen betreden. Gevolg; een overactief immuunsysteem, wat weer auto-immuunziektes in de hand werkt.
  5. Aankomen in gewicht
    Cortisol verhoogt de bloedsuikerspiegel, door én je lichaamscellen ongevoelig te maken voor insuline én eiwitten uit je spieren, je huid, je botten en je haar af te breken en met anaerobe verbranding om te zetten in glucose.
    Omdat glucose minder goed je cellen in kan gaan, denken je hersenen dat er een glucose tekort is en geven daarop een honger signaal af, waardoor jij trek krijgt in koolhydraatrijk voedsel. En omdat de nu nóg hogere bloedsuikerspiegel schadelijk is voor je bloedvaten, zorgt je lichaam ervoor dat deze glucose snel je bloedbaan verlaat door het op te slaan in je vetcellen, waardoor je in gewicht aankomt.

 

 

Dusss…..

Stress reductie is dus echt heel belangrijk. Zelfs als je je voeding volledig aanpast en regelmatig goed gaat bewegen, ga jij je niet beter voelen als jij stressreductie geen prioriteit geeft. Dan weet je nu dus wat je moet gaan doen…..

 

…….meer lummelen!

Geef een reactie

Je email adres wordt niet gepubliceerd. Required fields are marked *

Post comment