De samenwerking met een (huis)arts laat vaak te wensen over. Frustratie. Boosheid. Teleurstelling. Wanhoop. Ik heb alle denkbare emoties wel tien keer doorlopen na de diverse bezoeken aan huisartsen, endocrinologen en internisten. “Uw bloedwaarden zien er goed uit, mevrouw. Wat mij betreft zijn wij klaar. U heeft nog klachten? Tja, ik ben bang dat u daar mee moet leren leven…” Of: “ Ik kan in uw bloed niets vinden wat deze klachten doet verklaren. Ik kan u wel een verwijzing geven naar de poli chronische vermoeidheid? Daar kunnen ze u leren omgaan met uw emoties en klachten van vermoeidheid?” Aaarrgggghhhh!

Lange tijd vestigde ik mijn hoop op mijn artsen en keer op keer kwam ik gebroken thuis; geen oplossing, geen plan van aanpak, geen licht aan het einde van de tunnel. Het leverde mij verdriet op, maar uiteindelijk ook strijdvaardigheid. Als zij me niet konden helpen dan ging ik het zelf wel fixen!
En dat deed ik. Ik ging me inlezen. Opleidingen volgen. Op eigen gelegenheid diëten uitproberen, supplementen slikken, vasten, sporten, slapen. Alles wat ik las, probeerde ik ook uit. Ik moest en zou van die medicatie en die klachten afkomen.

Inmiddels ben ik milder geworden. Medicatie is een vast onderdeel van mijn leven en dat heb ik geaccepteerd. Ik heb de oorzaken van mijn problemen aangepakt, waardoor ik beter in mijn vel zit. Hierdoor heb ik nu ook ruimte in mijn hoofd om de situatie vanuit het perspectief van de artsen te bekijken. Deze kant wil ik graag met je delen in de hoop dat het iets van je boosheid en frustratie kan verminderen of voorkomen.

Behandelprotocol als richtlijn

Hashimoto is een lastige chronische ziekte. En in de tijd dat onze artsen op school zaten, was er nog bar weinig bekend over de oorzaak van deze ziekte. Laat staan over de invloed van voeding en leefstijl op deze ziekte. Wat er wel is, is een helder behandelprotocol gebaseerd op de bloedwaarden TSH en FT4. Aan de hand van dit protocol worden de tekorten aan schildklierhormoon met behulp van schildkliermedicatie weer aangevuld. Deze protocollen zijn in Europees verband opgesteld en zijn daarmee de enige behandeling, die onder de dekking van de basisverzekering valt. Het is de bijbel van bijna iedere (huis)arts. Behandeling buiten dit protocol, betekent zich  begeven op onbekend en meestal financieel onvergoed terrein.

Leefstijlinterventies

In de laatste tien jaar zijn er een aantal pioniers opgestaan, die baanbrekend onderzoek doen naar de oorzaak en het verloop van auto-immuunziektes, waaronder ook specifiek de ziekte van Hashimoto. Door deze onderzoeken weten wij inmiddels veel meer over het ontstaan van de ziekte, het verloop van de ziekte, maar ook de manieren waarop wij de klachten kunnen verminderen met het inzetten van interventies op het gebied van leefstijl.
Helaas is deze kennis nog niet doorgedrongen in de reguliere opleidingen Geneeskunde. Zorgverzekeraars en overheden willen eerst meer en grootschaliger onderzoek, voordat er protocollen en behandelmethoden worden aangepast. Dit kan nog vele jaren duren en daar kunnen wij als patiënten niet op wachten. We zullen extra hulp moeten inschakelen vanuit de complementaire geneeskunde.

Regulier plús complementair

In mijn ogen sluiten reguliere zorg en complementaire zorg elkaar niet uit. Sterker nog; samenwerking is aanbevolen! Bij ernstige tekorten aan schildklierhormoon heb je schildkliermedicatie nodig. Punt.
Maar als je goed bent ingesteld en je houdt toch nog restklachten, dan is het tijd om je behandelteam uit te breiden met een expert uit het complementaire circuit, waarmee je aan de slag gaat om de oorzaak aan te pakken. Zo pluk je op beiden vlakken de vruchten en kun je je sneller weer beter gaan voelen.

Moeizame samenwerking met je (huis)arts

Velen van ons herkennen zich in de eerste alinea van dit artikel. Grote frustratie en teleurstelling na een bezoek aan de (huis)arts. Maar zoals ik al aangaf is er ook een andere kant; die van de (huis)artsen. En die kant wordt goed verwoord door de Amerikaanse arts Robert Lamberts die in 2010 een open brief schreef aan patiënten met een chronische ziekte. Neem even de tijd en lees mijn vertaling van deze brief. Hopelijk denk je even aan hem de volgende keer dat jij in de wachtkamer bij je (huis)arts zit.

Download de brief hier.

0 reacties