Eerder deelde ik hier de brief, waarin de ziekte van Hashimoto zich voorstelt aan zijn gastvrouw. Deze indringende brief genaamd Hallo, ik ben Hashimoto geeft een indringend kijkje in een leven met deze ziekte. De brief is dan ook massaal gedeeld op social media en gedownload hier op de website.

Voor velen betekent het lezen van deze brief de start van een zoektocht naar genezing. Ook voor mij was dit het geval. Het lezen van deze brief leverde mij een enorm strijdvaardige houding op. Het gaf me de energie om aan de slag te gaan en niet langer te settelen voor dit leven, wat nog maar een fractie was van wat het ooit was geweest.

 

Beat the disease!

Ik moest en zou deze rotziekte verslaan. Ik werkte hard aan mijn gezondheid. Maar hoe harder ik aan mijn gezondheid werkte, hoe heftiger de dips werden. Ik belandde keer op keer in een emotionele rollercoaster van verdriet, wanhoop, boosheid, strijdvaardigheid en terug naar verdriet. Ik kwam voor mijn gevoel geen stap verder en zakte weg in het Hashimoto Moeras. (Wil je meer weten over de emotionele kant van Hashimoto, volg dan de gratis vijfdaagse Challenge.…)

Inmiddels heb ik het moeras achter me gelaten en loop nu samen met mijn Hashimoto in de uiterwaarden. Af en toe is de grond onder onze voeten drassig, dan weer kurkdroog en moeten we oppassen voor de scheuren in de aarde. Maar hoe de bodem er ook bij ligt, de natuur groeit en bloeit zoals het op dat moment kan en wil. Met mooie, wilde  bloemen en af en toe prikkende hoge distels. Elk jaargetijde heeft zijn charme en alles is ok. Tegenwoordig lopen we samen op en dat voelt goed. Het werd dan ook hoog tijd, dat ik mijn Hashimoto een brief terugschreef.

 

PS. Ken je de brief van Hashimoto nog niet? Of herinner je je de inhoud niet goed meer?  Hier kun je deze brief teruglezen.

 


 

Hallo Hashimoto, ik ben jouw gastvrouw


Beste Hashimoto, 

Hallo, mijn naam is Vera Kamphorst. Ik ben jouw gastvrouw. Ik ben een liefdevolle, zelfbewuste vrouw vol levenslust. Ik zorg graag voor anderen, dus ik hoop dat ook jij je welkom voelt in mijn lichaam. 

Dank voor je verhelderende brief. Je hebt gelijk, je bent best wel stiekem binnengekomen. De eerste jaren heb ik zelfs niets van je aanwezigheid gemerkt. Ik was wat vaker moe dan normaal, maar ik dacht dat ik iets te hard had gewerkt en het gewoon iets rustiger aan moest doen. Ik had geen idee dat jij het was, die je aanwezigheid kenbaar wilde maken. 

Om eerlijk te zijn had ik jou ook in de jaren daarna geen idee van je aanwezigheid:
  • Al die keren dat mijn huid pijn deed en ik niet begreep waarom.
  • Of die keren dat het leek alsof er zand in mijn gewrichten zat. Zoveel pijn en stramheid. Ik leek wel een oud vrouwtje met reuma.
  • En die darmen! Alsof ik van binnen bont en blauw was geslagen.
  • En al die keren dat ik uitgeput op de bank lag en te moe was om mijn oogleden op te tillen om tv te kijken.
  • Zelfs toen ik in korte tijd 25 kilo aankwam en mijn haar met handen tegelijk uitviel ging er geen belletje bij mij rinkelen.
  • Hoeveel ik ook sliep ik was nooit uitgerust.
  • Zelfs het slapen onder een vier seizoenen dekbed met deken in hartje zomer schudde mij niet wakker.
Ik heb niet goed opgelet, terwijl jij toch duidelijke signalen af gaf, Hashimoto. Jammer, we hadden al veel eerder kennis kunnen maken.

Zoals je al voorzag in je brief, koste het mij zes jaar en vier artsen om erachter te komen dat jij was ingecheckt in mijn bed & breakfast en jíj de reden was van mijn vertraagde schildklier en mijn klachten. 

Al die jaren hebben mijn artsen mij verteld dat mijn schildklier wat traag was en dat ik door het slikken van medicijnen dit vertraagde tempo weer kon verhogen. Met die vage klachten moest ik leren leven. Dus dat deed ik ook. Ik paste mijn werk en mijn leven op dit vooruitzicht aan. Het was af en toe een hele strijd, maar ik deed het.

En zoals je al voorspelde, deed ik ook mijn best om alle goed bedoelde adviezen van mijn omgeving op te volgen. Ik nam die massages tegen de pijn en ging meer bewegen om zo toch wat van die extra kilo’s kwijt te raken. Maar inderdaad, zonder enig resultaat. Omdat dit gewoon niet zo werkt. Omdat jíj gewoon niet zo werkt.

Mijn omgeving begreep pas hoe ik mij voelde toen ik jouw brief aan hen liet lezen. En om heel eerlijk te zijn, ook ik ging toen pas echt begrijpen hoe ik me voelde.

Ik moest wel even slikken toen ik de brief las, moet ik je bekennen. Jouw bijna vijandige toon maakte me verdrietig en daarna heel strijdvaardig. Ik moest en zou jou verslaan!

Ik ben me in jou gaan verdiepen en heb veel over je geleerd.

In jouw Hashimoto Handboek staat precies wanneer jij wel en niet in actie moet komen. En door mijn studies, jarenlange ervaring en lotgenotencontact heb ik het geluk al een paar hoofdstukken van jouw Handboek in handen te hebben.

Ik begrijp nu dat de ontbrekende hoofdstukken gaan over mindset en de manier waarop ik denk. Denk over ziekte, over jou, maar vooral ook over mezelf. Over de mind-body connectie dus. Graag zou ik deze laatste hoofdstukken samen met jou vertalen in een taal die ik begrijp.

Als we samenwerken hoeven we tenslotte allebei niet meer zo hard te werken en wordt het leven voor ons allebei fijner. Misschien kan jij binnenkort dan eindelijk eens lekker gaan uitrusten in mijn bed & breakfast.

Ik ben Vera Kamphorst en ik ben Happy met Hashimoto.

Welkom in mijn wereld. 



PS. Ook deze brief kun je downloaden in pdf.

Geef een reactie

Je email adres wordt niet gepubliceerd. Required fields are marked *

Post comment